De Eetkamertafel (The Dining Table)

De Eetkamertafel (The Dining Table), 2020, HD video, colour, AAC, 11:50 min

The struggle of an artist that needs her mother’s dining table for an art project.

The camera is put in the face of a middle-aged mother with blue dyed hair. The daughter (Eleye), both in the role of child and artist, holds the camera. She confronts her mother with the request to give up the dining table because she needs it for an art project. The mother initially laughs, but the answer is ‘No’. A discussion starts in which the daughter explains her motives. She wants it because it’s from her family home and she wants to collect everything from it. She promises her mother another table. ‘What are you going to do with it?’, the mother asks. ‘Eventually I will destroy it’, she replies. The mother keeps resisting as the time goes on and the viewer gets to witness the never-ending conversations, discussions, attempts to go shopping and we see the artist pushing like a little child.

In this experimental film, where all footage is taken from everyday life, the relationship between parent and child happens to arise and the discomfort that goes with it is revealed. The same goes for the ambitions of the artist and child that are downplayed just like the needs of the parent. Questions are raised around the attachment to objects, ownership and power relationships between parents and children and the cultural moralities that stick to those subjects.

You can ask for a viewer link via the contact form at the top of this page.

De worsteling van een kunstenaar die haar moeder’s tafel nodig heeft voor een kunstproject

De camera staat gericht op het gezicht van een moeder van middelbare leeftijd met blauwgeverfd haar. De dochter (Eleye), zowel in de rol als kind en kunstenaar, heeft de camera in de hand. Ze confronteert haar moeder met de vraag of ze haar tafel af wil staan voor een kunstproject. De moeder lacht in eerste instantie, maar zegt toch: ‘Nee’. Een discussie volgt waarin de dochter haar motieven uitlegt. Ze wil de tafel omdat het uit haar ouderlijk huis komt en ze er alles van wil verzamelen. Ze belooft haar moeder een andere tafel. ‘Wat ga je ermee doen?’, vraagt de moeder. ‘Uiteindelijk ga ik het kapot maken’, antwoordt ze. De moeder blijft tegenstribbelen naarmate de tijd voorbijgaat en de kijker is getuige van de eindeloze gesprekken, discussies en pogingen om op zoek te gaan naar een vervangende tafel en we zien de kunstenaar doordrammen als een klein kind.

In deze experimentele film, bestaande uit materiaal afkomstig uit het dagelijkse leven, wordt de relatie tussen ouder en kind zichtbaar als ook het ongemak dat daarbij komt kijken. Dit geldt zowel voor de ambities van de kunstenaar en het kind die worden gebagatelliseerd als de behoeftes van de ouder door het kind. Vragen omtrent het hechten aan objecten, eigenaarschap en machtsrelaties tussen ouder en kind en de culturele moraliteiten die daaraan vastplakken worden opgeworpen.

Voor een viewer link kunt u contact opnemen via het contactformulier bovenaan de website.